تبلیغات
مَفَاتِحُ الْغَیْبِ - شاهدان قیامت
























مَفَاتِحُ الْغَیْبِ

وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَیْبِ لاَ یَعْلَمُهَا إِلاَّ هُوَ

شاهدان اعمال انسان‏ها در روز قیامت چه کسانی هستند؟نحوه شهادت چگونه است؟

شاهدان اعمال‏
به طور کلی از آیات و روایات استفاده می‏شود که گواهان بر اعمال انسان‏ها در روز قیامت شش گروه می‏باشند:
1 - در رأس همه گواهان، خداونداست:"در هر حال که باشی و هر آیه از قرآن که بخوانی و هر کاری را که انجام بدهید، ما گواه بر شما هستیم".(1)
2 - پیامبران و اوصیا:"چگونه خواهد بود آن روز که از هر امتی گواهی می‏آوریم و تو را گواه بر آنان قرار می‏دهیم".(2)
امام صادق(ع) در تفسیر آیه فرمود:"این درباره امت محمد(ص) نازل شده و در هر قرنی برای آنان امامی از ما خواهد بود که شاهد بر آنان است و محمد(ص) گواه برهمه ما است".(3)
3 - زبان، دست، پا، چشم، گوش و پوست:
"یوم تشهد علیهم ألسنتهم و أیدیهم و أرجلهم بما کانوا یکسبون؛(4) درآن روز زبان‏ها و دست‏ها و پاهایشان بر ضد آنان نسبت به اعمالی که مرتکب شده‏اند، گواهی می‏دهند". در آیه دیگری می‏گوید:"زمانی که به آن (دوزخ) می‏رسند، گوش‏ها و چشم‏ها و پوست‏های تنشان به اعمال آنان گواهی می‏دهد".(5)
4 - فرشتگان:"در آن روز هر انسانی وارد محشر می‏شود، در حالی که فرشته‏ای با او همراه است که او را به سوی حساب سوق می‏دهد و گواهی از فرشتگان است که بر اعمال او شهادت می‏دهد".(6)
5 - زمین:"یومئذ تحدّت اخبارها؛(7) در آن روز زمین اخبار خود را بازگو می‏کند".
6 - زمان:از برخی روایات استفاده می‏شود که زمان در روز قیامت از شاهدان به شمار می‏رود. امام باقر(ع) فرمود:"هیچ روزی برانسان نمی‏گذرد مگر این که به او می‏گوید:ای فرزند آدم!من روز تازه‏ای هستم و برتو شهادت می‏دهم. در من کار خوب انجام بده تا در قیامت به نفع تو گواهی دهم(8) و (9)".
نحوه شهادت‏
چگونگی شهادت خدا و پیامبران و اوصیا چندان روشن نیست، اما مطابق ظاهر آیات و صریح روایات، خدا و پیامبر و امامان(ع) از اعمال انسان‏ها آگاهی کامل دارند و آن‏ها را می‏بینند.(10)
کیفیت شهادت اعضا و جوارح بدن را قرآن کریم بیان کرده است:"وقتی انسان‏ها به پوست‏های خود می‏گویند برای چه علیه ما شهادت دادید؟در پاسخ می‏گویند:ما را به زبان آورد و قدرت نطق داد، کسی که همه چیز را به نطق در آورده است".(11)
در این که اعضای بدن به چه صورتی به نطق می‏آیند، مفسران احتمالاتی داده‏اند:
1 - خداوند در آن روز درک و شعور و قدرت سخن گفتن در یک یک اعضا می‏آفریند و آن‏ها به راستی سخن می‏گویند، و چه جای تعجب؟همان کسی که این قدرت را در قطعه گوشتی به نام زبان آفریده، می‏تواند در سایر اعضا نیز بیافریند.
2 - آن‏ها از درک و شعوری بهره‏مند نمی‏شوند، ولی خداوند آن‏ها را به سخن گفتن ومی‏دارد. در حقیقت اعضا محل ظهور سخن خواهند بود و حقایق را به فرمان خدا آشکار می‏کنند.
3 - اعضای بدن هر انسانی آثار اعمالی را که در تمام طول عمر انجام داده، مسلّماً با خود خواهد داشت، چرا که هیچ عملی در جهان نابود نمی‏شود و آثار آن روی یکایک اعضای بدن و در فضای محیط باقی می‏ماند. آن روز که روز بروز و آشکار شدن است، این آثار نیز بر دست و پا و سایر اعضا ظاهر می‏شود و ظهور این آثار به منزله شهادت است.(12)
چگونگی شهادت زمین و زمان و فرشتگان هم به صورت یقینی معلوم نیست، اما چون که آن‏ها در دنیا با انسان همراه بوده‏اند و خداوند می‏تواند همه چیز را به سخن گفتن آورد، آن‏ها نیز به سهم خود به نفع یا به ضرر انسان‏ها با قدرت خدا شهادت می‏دهند.
پی‏نوشت‏ها:
1 - یونس (10) آیه‏61.
2 - نساء (4) آیه 41.
3 - کافی، کلینی، دار صعب، بیروت، ج 1، ص 190، ح 1.
4 - نور (24) آیه 24.
5 - فصلت (41) آیه 20.
6 - ق (50) آیه 21.
7 - زلزال (99) آیه 4.
8 - بحارالأنوار، دار احیاء التراث العربی، بیروت، ج 83، ص 129، ح 1.
9 - مجموعه مطالب از تفسیر نمونه، ج 20، ص 257 - 255 گرفته شده است.
10 - تفسیر نمونه، ج 8، ص 128 - 125.
11 - فصلت (41) آیه 21.
12 - تفسیر نمونه، ج 18، ص 432 - 431.
 
 
 
از دیگر شاهدان قیامت شهدا هستند و امامان ع و دو ملک روی دوش ما به نام کرام الکاتبین هستند
 
که شاید مورد 4 در بالا منظور کرام الکاتبین است
 
.......................................
 
چرا به فرشته‌ها، عتید و رقیب و كرام الكاتبین می‌گویند؟
 

با دقت در آیاتی مانند: «و ان علیكم لحافظین، كراماً كاتبین، یعلمون ما تفعلون»؛[1] بدون شك به دست می آید که: نگاهبانانی بر شما گمارده شده است، نگاهبانی كه در نزد پروردگار مقرب و محترمند و پیوسته اعمال شما را می‌نویسند و از آن چه شما انجام می‌دهید، آگاهند و همه را به خوبی می‌دانند. و آیه: «ما یلفظ من قولٍ الا لدیه رقیب عتید»؛[2] می گوید: انسان هیچ سخنی را تلفظ نمی‌كند، مگر این كه نزد آن فرشته‌ای است مراقب و آماده برای انجام مأموریت و آیه «اذ یتلقی المتلقیان عن الیمین و عن الشمال قعید»؛[3] می فرماید: به خاطر آورید هنگامی كه دو فرشته راست و چپ كه ملازم شما هستند، اعمال شما را تلقی و ثبت می‌كنند. با توجه به آیات فوق روشن می‌شود منظور از حافظین، فرشتگانی هستند كه مأمور حفظ و نگهداری اعمال انسانها اعم از نیك و بد هستند. رقیب از اسمای حسنای خداوند است و به معنی حافظ اعمال می‌باشد. طبرسی ‌گوید: رقیب یعنی حافظی كه هیچ چیز از او پوشیده نیست، بنابراین مراد از رقیب در آیه، یعنی حافظ و ضابط اعمال و كلمات است و عتید یعنی آماده و حاضر. پس رقیب یعنی حافظی كه آماده ثبت اعمال است.[4]
بدون شك خداوند قبل از هر كس، و بهتر از هر كس شاهد و ناظر اعمال آدمی است. ولی برای تأكید بیشتر و احساس مسئولیت فزون‌تر مراقبان زیادی گمارده است كه یك گروه از آنها، همین فرشتگان هستند كه شاهدان اعمال در دادگاه قیامت موسومند.
[5]
امّا چرا این فرشتگان را كرام الكاتبین می‌گویند، در جواب باید گفت:
1. توصیف فرشتگان به این صفت، باعث می‌شود تا انسانها بیشتر مراقب اعمال خویش باشند؛ زیرا هر قدر ناظر بر اعمال انسان، شخصیت والاتری باشد، انسان بیشتر از او ملاحظه می‌كند و از انجام گناه شرمنده‌تر می‌شود. تعبیر به «كاتبین» در حقیقت تأكیدی است بر این معنی كه آنها به حافظه قناعت نمی‌كنند، ‌بلكه دقیقاً می‌نویسند و ثبت می‌كنند و به این ترتیب هرگز چیزی از آنها فوت نمی‌شود و صغیر و كبیر را ثبت می‌كنند.
[6]
تعبیر به «یعلمون ما تفعلون» باز تأكید مجددی است بر این حقیقت كه آنها از همه اعمال‌ شما بدون استثنا آگاهند و نوشتن آنها بر اساس همین آگاهی است.
2. یكی دیگر از كرامت فرشتگان این است كه انسان اگر در ذهنش تصور و نیت عمل نیكی بیاید، ملائكه آن نیت و تصور را انجام شده تلقی می کند و می‌نویسند، ‌می‌گوید ای كاش پول می‌داشتم بیمارستان یا جاده می‌ساختم، امّا حالا ندارد. با این قید كه اگر داشت، همان نیت خیر او را به حساب او می‌نویسند،‌ امّا اگر نیت گناه كند تا زمانی كه انجام ندهد به حساب او منظور نمی‌كنند. هم چنین اگر عمل خیری انجام دهد، آن را ده برابر می‌نویسند.
3. كرامت دیگر ملائكه: اگر از ما یك گناه صادر شد، یك گناه بیشتر نمی‌نویسند، و تا 7 ساعت مهلت می‌دهند شاید انسان استغفار كند و همان یكی را هم ننویسند.
[7]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. تفسیر نمونه، ج 26، ذیل آیات 10 تا 12 سوره انفطار، و ج 23 ذیل آیات 16و 17 سوره ق، و ج 12 ذیل آیات 47 تا 49 سوره كهف.
2. تفسیر المیزان، ج 13، ذیل آیات 47 تا 49 سوره كهف.
3. شاهدان اعمال، استاد توكل، نشر مشرقین، چ اول، تابستان 1380، از صفحه 157 تا 210.

[1] . انفطار/ 10 و 11 و 12.
[2] . ق/ 17.
[3] . ق/ 16.
[4] . ر.ك: قرشی، سید علی اكبر، قاموس قرآن، تهران، انتشارات دار الكتب الاسلامیه، چاپ هفتم، 1376، مجلدات سوم و چهارم، ص 113 و ص 289.
[5] . ر.ك: مكارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج 20، صفحات 254 تا 258، ذیل آیات 20 و 21، سوره فصلت.
[6] . ر.ك: طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، ج 13، ذیل آیات 47 تا 49 سوره كهف، و هم چنین تفسیر نمونه، ج12، ذیل همان آیات.
[7] . ر.ك: استاد توكل، شاهدان اعمال، انتشارات مشرقین، چاپ اول، 1380، ج 2، ص 192 و 193.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

نوشته شده در سه شنبه 9 شهریور 1389 ساعت 05:27 ق.ظ توسط ن غ نظرات |


Design By : Pichak